Długa tradycja rezygnacji ze szczepień przeciwodrowych w Europie

Obecna sytuacja związana z zachorowaniami na odrę w Europie wspominana jest bardzo często w mediach. Dla przykładu tylko w grudniu 2011 roku w Polskim Radiu ukazały się następujące audycje/teksty z udziałem dr n. med. Pawła Grzesiowskiego: „Skutki uboczne szczepionek to kłamstwo”, „Odra atakuje. WHO apeluje: szczepcie dzieci”, „Grozi nam gwałtowny wzrost zachorowań na odrę”.

Dziesiątki innych tekstów czy audycji ma ten sam wspólny wątek, czyli obarczanie winą osoby A. Wakefielda i jego publikacji z 1998 roku za obecny poziom wyszczepialności, co pokazuje jeden z cytatów:

„…wielu rodziców przestało jednak szczepić swoje dzieci, gdy jeden z brytyjskich naukowców napisał pod koniec lat 90., że skojarzona szczepionka MMR może wywoływać u dzieci autyzm.”

Pełen obraz nastawienia obywateli i środowiska medycznego wobec szczepień przeciwodrowych w przeszłości jest skrzętnie pomijany. Postanowiliśmy uzupełnić ten obraz.

Poniżej przedstawiamy listę krajów, w których wyszczepialność przeciwko odrze w 2010 roku była poniżej 95% wyszczepialności danego rocznika, wraz z historycznymi danymi wyszczepialności w tych krajach (dla porównania przedstawiono również dane dla Polski):

Dlaczego warto znać historię wyszczepialności dla wybranych powyżej krajów? Naszym zdaniem, warto ponieważ pokazują one, że:

  • Wielu rodziców, lekarzy i pracowników służby zdrowia nie uważało infekcji wirusem odry za zagrożenie dla zdrowia swoich dzieci czy pacjentów.
  • Wielu rodziców w różnych krajach Europy świadomie rezygnowało z użycia tych preparatów mimo ich dostępności od drugiej połowy lat 60-tych.
  • W wielu krajach europejskich wprowadzenie masowych szczepień przeciwodrowych przeprowadzono dopiero w latach 80-tych (np. Dania w 1986 roku), czyli bardzo późno w porównaniu do innych krajów. Jest to dowód na zupełnie inne postrzeganie infekcji wirusem odry niż to obecnie przedstawiane w mediach.
  • Wyszczepialność na poziomie 95% danego rocznika nie została w wielu krajach nigdy osiągnięta.
  • Andrew Wakefield został mianowany głównym kozłem ofiarnym odpowiedzialnym za wszystko co tylko dziennikarzom i wakcynologom przyjdzie do głowy.

Brak akceptacji szczepień przeciwodrowych od początku ich wprowadzenia wiązał się z wieloma czynnikami – co opisujemy na przykładzie wybranych krajów poniżej.

 

Francja (wyszczepialność 90% w 2010 roku)

Poniższy wykres pokazuje rozwój wyszczepialności przeciwko odrze we Francji od 1980 roku:

Źródło: Measles (MCV) immunization coverage among 1-year-olds (%), WHO, http://apps.who.int/immunization_monitoring/en/globalsummary/timeseries/tscoveragemcv.htm

Istotne fakty:

  • Od 1968 roku szczepienie przeciwodrowe było dostępne w ramach francuskiego programu szczepień ochronnych.
  • Francuscy rodzice, lekarze i pracownicy służby zdrowia nie postrzegali odry jako choroby, której należy się bać i tego nastawienia nie zmieniły oficjalne ostrzeżenia. Publikacja z 1983 roku ponaglająca do wprowadzenia obowiązku masowych szczepień rozpoczyna się tymi słowami:

“In France, measles is usually considered a mild, rather trivial disease and is no longer dreaded by the general population, physicians, health workers, or health authorities. In spite of several warnings [1-5], immunization against measles is still rare.” Źródło: Impact of measles in France, Rev Infect Dis. 1983

  • Obecnie w niektórych regionach południowej Francji wyszczepialność pierwszą dawką jest na poziomie 70 – 80%.
  • Drugą dawkę szczepionki przeciwodrowej wprowadzono stosunkwo późno do programu szczepień, bo w 1996 roku.
  • Tylko 40% dzieci w wieku dwóch lat poddanych zostało dwukrotnemu szczepieniu przeciwko odrze.

Dania (wyszczepialność 85% w 2010 roku)

Poniższy wykres pokazuje rozwój wyszczepialności przeciwko odrze w Danii od 1980 roku:

Źródło: Measles (MCV) immunization coverage among 1-year-olds (%), WHO, http://apps.who.int/immunization_monitoring/en/globalsummary/timeseries/tscoveragemcv.htm

Istotne fakty:

  • Dopiero w 1986 roku wprowadzono szczepienie przeciwodrowe do duńskiego programu szczepień ochronnych.
  • W wywiadach przeprowadzonych w 1991 roku wśród lekarzy jedynie 56% ze 171 wyraziło swoje całkowite poparcie wobec szczepień odra, świnka, różyczka – „Doctors’ attitudes and MMR-vaccination„. Scand J Prim Health Care 1991.
  • W latach 90-tych wielu rodziców uznawało ryzyko szczepienia MMR u swoich dzieci za wyższe niż ryzyko związane z chorobami, którym to szczepienie ma zapobiegać. Akceptacja preparatu MMR spadła o kilka procent po wyemitowaniu w telewizji w 1993 roku programu krytycznego wobec szczepień MMR – Eurosurveillance, Volume 2, Issue 6, 05 February 1998

Inne kraje (wyszczepialność poniżej 95% w 2010 roku)

Źródło: Measles (MCV) immunization coverage among 1-year-olds (%), WHO, http://apps.who.int/immunization_monitoring/en/globalsummary/timeseries/tscoveragemcv.htm

Polska (wyszczepialność powyżej 95% w 2010 roku)

W literaturze medycznej można odnaleźć informacje o prawdziwej atmosferze jaka panowała w okresie wprowadzania masowych szczepień przeciwodrowych. Ani dla lekarzy, ani dla rodziców szczepienia nie były długo oczekiwanym zbawieniem i wielu z nich nie widziało potrzeby masowych szczepień wszystkich dzieci. Czytaj >> Historia szczepień przeciwodrowych w Polsce.

Decydującą rolę we wzroście wyszczepialności wśród polskiego społeczeństwa odgrywał administracyjny obowiązek szczepień i stosowanie kar finansowych wobec rodziców krytycznie nastawionych do tych preparatów.

Ciąg dalszy nastąpi!

Wkrótce przyjrzymy się dokładnie bardzo istotnej informacji podanej w Polskim Radiu:

„Skuteczność leku jest wysoka. Po otrzymaniu dwóch dawek co najmniej 95 proc. dzieci jest chronionych przed zachorowaniem na tę chorobę.” Źródło: Skutki uboczne szczepionek to kłamstwo”.

Czytaj dalej Podatni na odrę w Polsce cz. I i Podatni na odrę w Polsce cz. II

%d bloggers like this: